|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
DERNEĞİN TARİHÇESİ
Dernek kurulmadan önce, Mersin’e göç edenler arasında, bazı sosyal olaylar meydana gelip bu olaylar neticesinde, insanlar bir araya gelme, örgütlenme ihtiyacı hissettiler.
Doğu ve Güneydoğu bölgesinden Mersin’e Göç Edenlerin oturdukları semtler genellikle şehrin kenar semtleri olup, bu semtler; altyapı, imar ve şehir planlamasından yoksundurlar.
Mersin Belediyesi, 1988 yılında bu semtlere ( imar kanununun 18. maddesine dayanarak ) imar planı uygulamaya başladı. 18. madde uygulanınca mevcut binaların sahipleri arsa değerinin % 35’ ine tekabül eden para değerinde bir meblağla, ( daha önce istimlak edip de parasını ödemediği ) başka şahıslara veya belediyeye borçlandırdılar. Bu borçlanmadan dolayı ( bu kategoriye giren ) evlere haciz gelince millet tepki gösterdi. Halkın tüm çabasına ( siyasi partilere, sivil toplum kuruluşlarına gitmelerine ve avukat tutma teşebbüslerine ) rağmen bir netice alamayınca, Cizre’den Mersin’e göç etmiş bulunan Yahya Munis’ e baş vurdular.
Munis halkla yaptığı toplantıdan sonra, toplu olarak belediyeye gitme kararı aldılar. Munis öncülüğünde yüzlerce kişi belediyeye gittiler. Belediye Başkanı ve tüm belediye birim amirlerinin de hazır bulunduğu bir toplantı yapıldı. Bu toplantıda Yahya Munis, halkın hakkını savunma amacıyla ve halk adına ( Başkan ve yetkilileri tedirgin edecek, bir saat’ a yakın, çok sert ve etkileyici ) yaptığı konuşmada halkın mağduriyetini ve kanun uygulayıcılarının yaptığı haksızlıkları ortaya koyması ve eğer kanun bu şekilde uygulanırsa, halk arasında büyük bir infial olacağını, bu infial neticesinde, telafisi mümkün olmayan olaylar ve ayrıcalıklar meydana geleceğini anlatınca; belediye yetkilileri tedirgin oldular. Halktan bir hafta süre istediler. Bir hafta içinde belediye meclis üyeleri olağanüstü bir toplantı yaparak ikinci bir emre kadar uygulamanın durdurulması kararı aldılar. Yahya Munis halkı toplayarak (yüzlerce karar fotokopisini halka dağıtarak) bu kararı halka duyurdu.
Bu olay halka güven verdi. Halk, Munis etrafında toplandı. Bu esnada yerel seçime bir yıldan az bir zaman kaldığı için halk, seçim esnasında da
Munis’ ten kendilerine sahip çıkıp, öncülük etmesini istedi.
Bu ara yerel seçimler yapıldı. Kürtlerin büyük bir çoğunluğunun desteklediği, Sosyal Demokrat Halkçı Partiden, Kaya Mutlu ( eski Kültür Bakanı Fikri Sağlar’ ın dayısı ) Belediye Başkanı seçildi.
Kaya Mutlu, göç edenleri temsilen Yahya Munis’ i danışmanlığına atadı.
Belediye Başkanı belediyeye yüzlerce eleman alma kararı aldı. Başkan Danışmanı olan Yahya Munis aracılığıyla göç edenlerden 145 kişi belediyede işe alındı.
Yahya Munis halka, bu işin örgütsüz olmayacağını, halkın ancak örgütlü olunca istediğini elde edebileceğini onlara anlattı. Bu anlatımdan sonra Dernek kurma kararı alındı. Fakat nasıl bir Dernek kurulmalı sorusuyla, altı aya yakın bir zaman zarfında isim, yöntem ve amaç konusu, halk arasında tartışıldı. Neticede; Mersin’ e göç edenlere yönelik bir dernek olmalı, ismi de “ MERSİN’ E GÖÇ EDENLER YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞM DERNEĞİ “ olmalı, kararına varıldı. Ve böylece 40 kişilik kurucu üyeyle, 28.05.1990 tarihinde dernek resmen kuruldu. Yapılan ilk toplantıda;
Cemal Seyda, Şemsettin Avcı, Yahya Munis. Naif Turgut, Mehmet Özdemir, Selahattin Ayaz, Müjdin Aydoğan, Yüsüf Akfırat, Ramazan Özen ve Sabri Aktaş kurul üyeliğine seçildiler. Kurul üyeleri oy birliğiyle Başkanlığı da Yahya MUNİS’ i seçti.
Dernek kurma esnasında, hemen hemen Mersin’de bulunan tüm varlıklı ve kültürlü Kürtler’ ulaşıldı. Fakat, denilebilir ki hemen hiç birisi ne katılmaya, nede destek vermeye yanaşmadı. Dernek, zavallı hamal ve tablacılarla kuruldu. Bunlarla kurulduğu için de, maddi imkan sıfıra yakındı. Dernek binası ( sıvasız, kapısız ve penceresiz ) olarak, bir inşaat gösterildi. Dernek çalışmaları ise, Munis’ in bir arkadaşı olan Ahmet Gülseren’e ait yazıhanesinin ( geçici olarak ) altı metre karelik bir bölümü ayrılarak, başka yerlerden masa, sandalye emanet alınarak sürdürüldü. Birkaç ay zarfında üye sayısı binlere yaklaştı. Üyelerle ilk toplantıları da inşaat halindeki binada, üyelerinin oturmaları için, inşaat tahtaları briketler üzerine konularak yapıldı.
Derneğin yaptığı faaliyetler, halkla sağlamış olduğu diyalog ve bu diyalog neticesinde halkın sorunlarını içeren raporlar hazırlamasını dikkate alan Belediye Başkanı; Göç edenlerin sorunlarıyla ilgilenecek bir daire (GELİŞMEKTE OLAN SEMT BİRİMLARİ SORUNLARI DAİRESİ ) kurdu. 26.02.1991 tarihinde, Dernek Başkanı Yahya Munis’ i daire başkanlığına atadı.
1991 yılının başlarında bir milyona yakın Kürt, Saddam’dan kaçıp Türkiye’ye sığınınca, onlara yardım sağlamak için, 11 Nisan 1991 tarihinde Mersin’de Vali başkanlığında İl Yardım Koordinasyon Kurulu kuruldu. Bu kurula Mersin’de bulunan tüm resmi kurumların daire başkanları ve daire müdürleri üye olarak yer aldılar. Bu kurula halkı temsilen, Dernek başkanı Yahya Munis atandı.
Türkiye Odalar Birliğinin 1995 yılında Prof. Dr. Doğu Ergil’ e hazırlattırdığı “Doğu Raporu”nun Mersin bölümünün hazırlamasında, Derneğin ciddi katkıları oldu. Bu katkıdan dolayı Dernek Başkanı ve yöneticiler mahkemede yargılandılar. Bir yıla yakın yargılamadan sonra beraat edildiler.
Dernek başkanı Yahya Munis, 1996 yılı içerisinde Kürt sorunuyla ilgili uluslararası yetkililerinin katımıyla “Oslo Barış Enstitüsü” başkanlığında Avrupa’da (Fransa – İsviçre – Belçika) hazırlanmış olan toplantılara (3 adet toplantı) Kürtler’i temsilen katıldı. Bu temsilciliğini başarıyla yürütmüş olacak ki, basında geniş yer aldı.
Dernek Başkanı Yahya Munis, Haziran 1996 yılında, Kürt ve göç edenlerin sorunlarını tartışıp, durumlarını anlatmak için, özel davetli olarak Cenevre’ ye gitti. Orada, Birleşmiş Milletler Cenevre Merkezi’ni, Kızılhaç Genel Merkezi’ni ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Genel Merkezi’ni ( HCR )
ziyaret edip yetkililerle görüşmüş. Gerekli konular hakkında bilgiler aktarılmıştır.
Mersin’de ilk defa, 1996 –1997 yıllarında tarımda çalışan işçiler (takriben 20 bin kişi ) dernek bünyesinde bir araya getirilerek vilayetten resmi çalışma belgelerine sahip olmaları sağlandı. Ücretlerine % 110 fiyat artışı yapılması sağlandı.
1996 yılında göç edenlere hizmet etmek için dernek bünyesinde bir sağlık polikliniği kuruldu.
İçişleri Bakanlığı’nın 12.02.1998 ve BO5 50 İLİ0060000 1.206 / 206 – 712 sayılı genelgesi gereğince oluşturulan il özel denetleme komisyonu tarafından 10.03.1998 tarihinde Başkan’ın bulunmadığı bir zamanda, derneğe baskın yapılarak tüm evrak, defter ve Dernekte ne varsa alıp götürülüyor.
Dernek yetkilileriyle temas kurmadan, ifadeleri alınmadan 02.04.1998 tarihinde 2. Asliye Mahkeme Hakimine bir karar imzalatarak Dernek ( mahkeme neticeleninceye kadar ) faaliyetten alıkonuldu.
İki yıla yakın bir zamandan sonra mahkeme 27.12.1999 tarihinde Dernek lehine karar vererek faaliyete devam etmesine karar verildi.